สวัสดีค่ะ ทุกคนช่วงนี้งานเยอะมากเลยค่ะ ทั้งวิชาเลือกและวิชาเอก แต่ก็ต้องทำค่ะเพราะมันเป็นหน้าที่ของเราที่จะทำอยู่แล้ว ช่วงนี้ก็ไม่ค่อยได้มาเขียน blog เท่าไหร่เพราะคอมพังก็เลยเอาไปให้เพื่อนลงโปรแกรมใหม่ให้ค่ะ คนๆนั้นก็เรียนอยู่ห้องเดียวกันกับพวกเรานี่เอง เก่งมากเลยนะคะ เขามีนามว่าพี่แปง(พินิจ)ก็เลยต้องหายหน้าไปนานหน่อยค่ะ เหนื่อยทุกวันเลยค่ะแต่ต้องสู้ค่ะ สู้ๆๆต่อไปค่ะ
ช่วงชีวิตที่ผ่านมาก็ผ่านพ้น
ชีวิตคนทุกคนมีจุดหมาย
เธออย่าคิดว่าชีวิตมันเดียวดาย
สู้ให้ถึงจุดหมายไปด้วยกัน
จุดเล็กเล็กของชีวิตคือปัญหา
เป็นเศษผงผ่านตาก็เท่านั้น
มองให้เป็นจุดเล็กเล็กก็แล้วกัน
ในชีวิตเรานั้นยังอีกไกล
สองขายังอยู่ต้านทานไหว
ล้มลงครั้งใดยังยืนต่อ
ก้าวล้มอีกซ้ำน้ำตาคลอ
ยังคงไม่ท้อเดินต่อไป
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น